Explore the city through stories of architecture, objects, craft and everyday life. Start with a theme, find a detail that interests you and see where it takes you.
Złota mozaika „Miasta Polskie” autorstwa Heleny i Romana Husarskich w starym hallu wejściowym.
Konstrukcja wejścia oparta na smukłych filarach w kształcie litery V.
Regały z polską ceramiką współczesną wewnątrz Forum Designu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przegląd nowych projektów meblowych i graficznych, a potem kawa o ulicę dalej, w Metaformie.
Same układy przedwojennych posadzek i klatek schodowych.
Wystawa designu – od rzemiosła po masowo produkowane sprzęty RTV i krzesła, które kiedyś stały w każdym domu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Pominięcie tłocznych wystaw czasowych na rzecz spokojnego spaceru po salach z polskim meblem i szkłem użytkowym.
Lustrzany sufit zawieszonej bryły, w którym obija się nurt Wisły, chodnik i ludzie na bulwarach.
Zestawienie wiekowej, ceglanej elektrowni z rdzawą powłoką nowej konstrukcji.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Zatrzymanie się pod przęsłem podczas jazdy na rowerze, żeby przez chwilę popatrzeć na architekturę Kazimierza na drugim brzegu.
Szerokość i układ dawnych podcieni handlowych otaczających Plac Centralny.
Rzeźbiarskie detale sgraffito i latarnie, które tworzyły spójny system informacji wizualnej osiedla.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Długi, wolny spacer Aleją Róż od Placu Centralnego w stronę Parku Ratuszowego, doceniający przestrzeń, jakiej nie ma w innych częściach miasta.
Geometryczny rytm okien z jasnymi podziałami międzystropowymi.
Transparentne witryny w dolnej, handlowej części bloku, pomyślane od razu jako przedłużenie ulicy.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejście wzdłuż całego bloku z głową w górze i porównanie jego lekkiej formy z solidnymi murami znajdującymi się zaledwie przecznicę dalej.
Półotwarte dziedzińce wewnętrzne, które wpuszczają zieleń do środka potężnej bryły.
Powtarzalny, bardzo rygorystyczny rytm okien na głównej fasadzie, układający się w idealną siatkę.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Długa obserwacja bryły z ławek w Parku Krakowskim, a potem szybka kawa na rogu ulicy Królewskiej, żeby poczuć codzienny, tramwajowy zgiełk tej osi.
Kute detale bramy wejściowej i metaloplastykę wewnątrz.
Liternictwo – zwróć uwagę na świetnie zaprojektowaną cyfrę z numerem budynku, zintegrowaną z portalem wejściowym.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Spacer wzdłuż szpaleru drzew na Alejach i uważne przyglądanie się kamiennym okładzinom klatek schodowych w tej pierzei.
Stolarka okienna od strony ulicy świętego Jana – rygorystyczny rytm szyb, całkowicie pozbawiony detalu.
Zderzenie surowej ściany Feniksa z historyczną ornamentyką sąsiednich kamienic.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie fasady z perspektywy Sukiennic, żeby zrozumieć skalę odwagi, jakiej wymagało postawienie tego w tym konkretnym miejscu.
Półokrągłe, masywne balkony i wykusze, które definiują rytm całej ulicy.
Gładkie płaszczyzny elewacji, w których główną rolę gra proporcja okna do ściany, a nie nałożony gipsowy detal.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejście całą długością ulicy Zyblikiewicza z głową do góry, żeby poczuć jej ciężar, a potem przejście na szybką kawę pod pobliską Halę Targową.
Zbieg elewacji na ostrym narożniku od strony skrzyżowania – najbardziej ekspresyjny punkt budynku.
Monumentalna sala operacyjna wewnątrz, z zachowanym rytmem okien i przestrzenią pod kopułą.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Wejście do środka choćby tylko po to, by kupić znaczek i przez chwilę posłuchać echa w głównej sali operacyjnej.
Asymetryczna, abstrakcyjna kompozycja z tysięcy ceramicznych płytek autorstwa Celiny Styrylskiej-Taranczewskiej na południowej ścianie pawilonu.
Kontrast skali między pieszym na chodniku a surową ścianą wieżowca zblokowaną tuż przy ulicy.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejazd tramwajem wzdłuż Królewskiej, z obserwowaniem, jak zmienia się perspektywa mozaiki w zależności od kąta patrzenia.
Konstrukcja zadaszenia oparta zaledwie na dwóch punktach podparcia.
Potężna ścienna mozaika Krystyny Zgud-Strachockiej we wnętrzu foyer.
Neon na dachu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie fasady z drugiej strony Alei po zmroku, gdy świeci neon, a oświetlone wnętrze foyer ujawnia fakturę ceramiki.
Układ pełnych i ażurowych balustrad na loggiach.
Złudzenie optyczne patrząc wzdłuż ulicy – wysunięte balkony zamykają perspektywę i elewacja wydaje się litą ścianą.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Szybkie przejście ulicą Retoryka nad korytem zakrytej rzeki Rudawy, zwracając uwagę na punkt styku ostrej geometrii balkonów z historycznymi kamienicami.
Systemy zewnętrznych schodów ewakuacyjnych, potraktowane rzeźbiarsko i wyciągnięte na zewnątrz.
Ocalone i wkomponowane we wnętrza stare nowohuckie neony z lat 60. i 70.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie ekspozycji neonów wieczorem, a następnie wyjście na rozległe, tylne tarasy, by spojrzeć na Łąki Nowohuckie bez zgiełku ulicy.
