Explore the city through stories of architecture, objects, craft and everyday life. Start with a theme, find a detail that interests you and see where it takes you.
Kraków · orientacja w mieście
Zobacz, co jest blisko.
Uproszczona, monochromatyczna mapa. Rzeczywiste położenie i skala; punkty odpowiadają adresom z katalogu.
Twoja pozycja służy wyświetleniu pobliskich miejsc. Wyświetlenie mapy w tej okolicy wymaga pobrania podkładu od OpenStreetMap.
Wybierz dwa miejsca, aby porównać odległość w linii prostej.
Odległości są orientacyjne, w linii prostej — nie opisują długości ani czasu dojścia. Powiększ mapę, aby zobaczyć blisko położone punkty.
Złota mozaika „Miasta Polskie” autorstwa Heleny i Romana Husarskich w starym hallu wejściowym.
Konstrukcja wejścia oparta na smukłych filarach w kształcie litery V.
Regały z polską ceramiką współczesną wewnątrz Forum Designu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przegląd nowych projektów meblowych i graficznych, a potem kawa o ulicę dalej, w Metaformie.
Minimalistyczna i bardzo spójna identyfikacja wizualna, która nie obiecuje niczego więcej, niż rzetelnie dostarcza.
Detale wyposażenia baru, nastawione na czystą użyteczność.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Szybkie espresso przy kontuarze, wymiana dwóch zdań z baristą i powrót do własnej pracowni.
Same układy przedwojennych posadzek i klatek schodowych.
Wystawa designu – od rzemiosła po masowo produkowane sprzęty RTV i krzesła, które kiedyś stały w każdym domu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Pominięcie tłocznych wystaw czasowych na rzecz spokojnego spaceru po salach z polskim meblem i szkłem użytkowym.
Odkryte stare warstwy ścian i posadzek wkomponowane w nowoczesne biurka i oświetlenie.
Mała czytelnia wypełnona rzadkimi wydawnictwami o architekturze i wzornictwie.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Wypożyczenie książki o historii grafiki użytkowej, przeczytanie jej na miejscu i dyskusja z osobami pracującymi przy sąsiednim stole.
Oryginalne, ręcznie rysowane plansze kultowych polskich komiksów.
Sposób, w jaki wydawnictwa z lat 80. i 90. eksponowane są w domowej, bezpośredniej skali.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Spokojne przeglądanie starych albumów komiksowych i rozmowa z założycielami o tym, jak powstawały konkretne ilustracje, a potem kawa w okolicach Placu Dominikańskiego.
06. Rzemiosło, Przemysł i Nowa Fala | 02. Laboratoria Designu
Detal Obowiązkowy (What To See):
Asymetryczne szklane dachy (szedy) hal, wpuszczające do głównych sal idealnie rozproszone, naturalne światło.
Surowa, betonowa ściana wejściowa od strony ulicy Lipowej.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejrzenie nowych albumów w doskonale zaopatrzonej muzealnej księgarni MOCAK Bookstore, a potem kawa na wspólnym dziedzińcu z Fabryką Schindlera.
Lustrzany sufit zawieszonej bryły, w którym obija się nurt Wisły, chodnik i ludzie na bulwarach.
Zestawienie wiekowej, ceglanej elektrowni z rdzawą powłoką nowej konstrukcji.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Zatrzymanie się pod przęsłem podczas jazdy na rowerze, żeby przez chwilę popatrzeć na architekturę Kazimierza na drugim brzegu.
Szerokość i układ dawnych podcieni handlowych otaczających Plac Centralny.
Rzeźbiarskie detale sgraffito i latarnie, które tworzyły spójny system informacji wizualnej osiedla.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Długi, wolny spacer Aleją Róż od Placu Centralnego w stronę Parku Ratuszowego, doceniający przestrzeń, jakiej nie ma w innych częściach miasta.
Geometryczny rytm okien z jasnymi podziałami międzystropowymi.
Transparentne witryny w dolnej, handlowej części bloku, pomyślane od razu jako przedłużenie ulicy.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejście wzdłuż całego bloku z głową w górze i porównanie jego lekkiej formy z solidnymi murami znajdującymi się zaledwie przecznicę dalej.
06. Rzemiosło, Przemysł i Nowa Fala | 04. Nisze Kultury
Detal Obowiązkowy (What To See):
Otwarte, stalowe konstrukcje dachu dawnych hal, celowo pozostawione nad widownią.
Industrialny i dziki ogród przed wejściem, który wiosną służy za lokalny plac spotkań.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie surowego, świetnie zrealizowanego spektaklu, a później rozmowa z ludźmi z osiedla w Klubie Kombinator, do którego wchodzi się przez te same drzwi.
Piasek (ul. Krupnicza 12) / Kazimierz (ul. Wawrzyńca 9)
Kategoria:
03. Mikroklimaty i Trzecie Miejsca
Detal Obowiązkowy (What To See):
Naturalne zużycie materiałów – wytarte blaty i stary, skrzypiący parkiet na Krupniczej, które udowadniają, że miejsce od lat żyje pełnią życia.
Przeszklona, głęboka witryna, która włącza ulicę do środka lokalu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Szybki drip przed właściwym dniem pracy. Przychodzisz sam, ale przy barze zawsze spotkasz znajomą twarz, z którą zamienisz dwa zdania.
Krótki i bezpośredni dystans między ekspresem a gościem przy barze.
Solidne stoły i układ przestrzeni, który wymusza sprawną komunikację i nie pozwala na przypadkowy bałagan.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Zamówienie podwójnego espresso w letnie popołudnie i godzina solidnej pracy na komputerze z widokiem na chodnik.
Przemyślane zestawienie betonu lub cegły ze świetnie utrzymaną roślinnością i dobrym rzemieślniczym meblem.
Starannie dobrana typografia i spójna oprawa graficzna na opakowaniach kaw z gościnnych palarni.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Poranna kawa z filtrem i luźne spotkanie robocze, korzystając z dobrej akustyki wnętrza.
Gęstość układu skrzynek, która fizycznie narzuca wolny, analogowy rytm przeglądania płyt.
Zmieniająca się ekspozycja na ścianach, gdzie najlepsze graficznie okładki pełnią funkcję wystawy dobrej typografii i ilustracji.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przerzucanie starych albumów jazzowych i hip-hopowych w poszukiwaniu dobrego sampla albo po prostu rzadkiego wydania. Obowiązkowy odsłuch na gramofonie przy stanowisku dla klientów i długa rozmowa o detalach tłoczenia.
Półotwarte dziedzińce wewnętrzne, które wpuszczają zieleń do środka potężnej bryły.
Powtarzalny, bardzo rygorystyczny rytm okien na głównej fasadzie, układający się w idealną siatkę.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Długa obserwacja bryły z ławek w Parku Krakowskim, a potem szybka kawa na rogu ulicy Królewskiej, żeby poczuć codzienny, tramwajowy zgiełk tej osi.
Kute detale bramy wejściowej i metaloplastykę wewnątrz.
Liternictwo – zwróć uwagę na świetnie zaprojektowaną cyfrę z numerem budynku, zintegrowaną z portalem wejściowym.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Spacer wzdłuż szpaleru drzew na Alejach i uważne przyglądanie się kamiennym okładzinom klatek schodowych w tej pierzei.
Stolarka okienna od strony ulicy świętego Jana – rygorystyczny rytm szyb, całkowicie pozbawiony detalu.
Zderzenie surowej ściany Feniksa z historyczną ornamentyką sąsiednich kamienic.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie fasady z perspektywy Sukiennic, żeby zrozumieć skalę odwagi, jakiej wymagało postawienie tego w tym konkretnym miejscu.
Półokrągłe, masywne balkony i wykusze, które definiują rytm całej ulicy.
Gładkie płaszczyzny elewacji, w których główną rolę gra proporcja okna do ściany, a nie nałożony gipsowy detal.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejście całą długością ulicy Zyblikiewicza z głową do góry, żeby poczuć jej ciężar, a potem przejście na szybką kawę pod pobliską Halę Targową.
Zbieg elewacji na ostrym narożniku od strony skrzyżowania – najbardziej ekspresyjny punkt budynku.
Monumentalna sala operacyjna wewnątrz, z zachowanym rytmem okien i przestrzenią pod kopułą.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Wejście do środka choćby tylko po to, by kupić znaczek i przez chwilę posłuchać echa w głównej sali operacyjnej.
Asymetryczna, abstrakcyjna kompozycja z tysięcy ceramicznych płytek autorstwa Celiny Styrylskiej-Taranczewskiej na południowej ścianie pawilonu.
Kontrast skali między pieszym na chodniku a surową ścianą wieżowca zblokowaną tuż przy ulicy.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejazd tramwajem wzdłuż Królewskiej, z obserwowaniem, jak zmienia się perspektywa mozaiki w zależności od kąta patrzenia.
Konstrukcja zadaszenia oparta zaledwie na dwóch punktach podparcia.
Potężna ścienna mozaika Krystyny Zgud-Strachockiej we wnętrzu foyer.
Neon na dachu.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie fasady z drugiej strony Alei po zmroku, gdy świeci neon, a oświetlone wnętrze foyer ujawnia fakturę ceramiki.
Układ pełnych i ażurowych balustrad na loggiach.
Złudzenie optyczne patrząc wzdłuż ulicy – wysunięte balkony zamykają perspektywę i elewacja wydaje się litą ścianą.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Szybkie przejście ulicą Retoryka nad korytem zakrytej rzeki Rudawy, zwracając uwagę na punkt styku ostrej geometrii balkonów z historycznymi kamienicami.
Systemy zewnętrznych schodów ewakuacyjnych, potraktowane rzeźbiarsko i wyciągnięte na zewnątrz.
Ocalone i wkomponowane we wnętrza stare nowohuckie neony z lat 60. i 70.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Obejrzenie ekspozycji neonów wieczorem, a następnie wyjście na rozległe, tylne tarasy, by spojrzeć na Łąki Nowohuckie bez zgiełku ulicy.
Półki z książkami zdominowane przez dobrą socjologię, reportaż i krytykę architektury miejskiej.
Elastyczność przestrzeni – duży wspólny stół, który staje się centrum dyskusji.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Praca z laptopem przy dużym stole w ciągu dnia przy przelewie, lub wieczorne wejście na otwarty panel dyskusyjny.
Półokrągła, przeszklona ściana frontowa, która wycisza wnętrza redakcyjne, pozwalając zaglądać w trzewia stacji.
Detal łączenia stalowych dźwigarów i szklanych tafli w głównym otwartym foyer.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Wejście do ogólnodostępnego, dolnego dziedzińca, a potem krótki spacer pod przedwojenny Dom Profesorski.
06. Nowa Fala i Transformacja (Architektura Korporacyjna)
Detal Obowiązkowy (What To See):
Konsekwentna, modułowa fasada z ciemnej, klinkierowej cegły.
Powściągliwy detal stref wejściowych, który do dziś nie stracił na aktualności.
Lokalny Rytuał (Where To Stop):
Przejście na skróty przez wewnętrzny dziedziniec w drodze na Rondo Mogilskie, żeby poczuć gęstą i uporządkowaną skalę tego pierwszego nowoczesnego kwartału.
